HITTEGOLF IN NEDERLAND
Op zowel de radio als op de televisie zegt iemand op zondag 1 augustus 1999:
"Nog één dag van bovende vijfentwintig graden Celsius en er is sprake van een hittegolf in Nederland." "Dit is dan de 32-ste hittegolf in deze eeuw." "De laatste was in 1997." Zondagmorgen om kwart voor zeven trok ik de deur dicht om bepakt met sporttas samen met Sjef Hogenes op weg te gaan naar Harlingen. Vandaar vertrok de boot om 09:00-uur richting Vlieland, met aankomst om circa 10:30-uur. Wij zaten buiten op het bovendek, en toen de "ms Oost-Vlieland" aanmeerde voelde ik géén enkel zuchtje wind, en het was al warm. Dat beloofde wat. Maar goed, de boot af en gelijk in de terminal inschrijven voor de ½-Marathon van Vlieland onder nummer 253. Na het inlopen was het vertrek om precies 12:30-uur (zomertijd) vanaf de enige camping van dit "overzeese gebiedsdeel". Er startten 231 deelnemers via een kort bospad de duinen in. Via een kort en smal duinpad ging het weer de verharde weg op langs de kleine haven, om vervolgens het dorp door te gaan. Na het dorp was een lange verharde weg verder het eiland in, langs de zee maar wel uit de wind in de zon. Na 5-km sloeg het weer de glooiende duinen in via een smal schelpenpad. Het peleton lag al snel uit elkaar (vanwege de hitte ?). Het begin van dit zeker 6-km lange pad was wel te doen. Maar was je op gegeven moment weer op een duin en dacht je dat dit eindelijk afgelopen was, zag je ze in de verte weer omhoog lopen nog immer op dat duinpad. Alles onder de verzengende hitte, in de zon en geen enkel stuk in de schaduw, en uit de wind. Pfffffff!!! Ik heb nog nooit zo iets mee gemaakt, wat was dat zwaar.